In memoriam, Hennie van Zogchel

Samen zijn, altijd samen zijn in alles wat ze deed!

 

Terwijl de zon met glanzende stralen op ons neerdaalde, de meeste mensen nog genoten van vakantie, bereikte ons het bericht dat op maandag 17 augustus Hennie van Zogchel was overleden.
 
Tijdens de huldiging van de HBB kampioenen op 7 juni informeerde Geert ons over de ziekte van zijn echtgenote. Na een kortstondige en heftige ziekte, kon Hennie deze ongelijke strijd niet winnen.
Samen met Geert was Hennie altijd in de weer voor hun BC Bakel. Samen waren zij altijd te vinden in de sporthal van Bakel om vooral met de jeugd het badmintonspel te promoten. Hennie was een trouw lid van haar badmintonclub, speelde jaren competitie binnen de HBB waarin het plezier voorop stond. Winnen was een geweldige stimulans voor haar, en bij verlies was Hennie altijd de eerste om de tegenstander te feliciteren. Samen spelen met haar dochters was voor Hennie een heerlijke avond badminton, maar ook een enorme steun voor Geert bij het organiseren van clubtoernooien en andere activiteiten die belangrijk waren voor hun badmintonclub. Ze was haar badmintonclub trouw. Haar liefde voor de badmintonsport bracht ze aan haar kinderen over. Hennie was een geziene gast in de sporthal. Het geluk lachte Hennie ook toe omdat ze rijk werd gezegend met drie geweldige kleinkinderen.
 
 
Alles deed Hennie samen met haar gezin. Fietsvakanties met haar Geert in binnen- en buitenland, zelfs dit voorjaar stond een mooie uitdaging gepland in Oostenrijk en Hongarije maar
kon door de zwakke lichamelijke toestand van Hennie geen doorgang vinden.
 
Hennie was vriendelijk, had altijd oog voor iedereen en het was gezellig om in haar buurt te vertoeven, vooral wanneer haar mooie glimlach op haar gezicht verscheen.
 
Hennie was nog in de bloei van haar leven, was gelukkig getrouwd met Geert, trots op haar dochters en stapelgek op haar kleinkinderen.
Hennie werd slechts 57 jaar
 
Met het overlijden van Hennie van Zogchel nemen wij met respect en grote waardering afscheid van een markante vrouw die wij niet gauw zullen vergeten.
 
Wij wensen Geert, haar kinderen, kleinkinderen en familie veel sterkte bij dit grote verlies.
 
 
 
Sinds ik het weet, treed ik, wien ik ontmoet.
Den vreemden en den vrienden op mijn wegen,
Ontroerder en vertrouwelijker tegen
En ‘k groet ze met een vriendelijke groet,
Sinds ik het weet, is God mij meer nabij
En vaak, in d’ernst van ’t aardsche spel verloren,
Zoo ernstig en zoo diep als ooit te voren,
Gevoel ik plots Gods glimlach over mi
 
(Bron: Jacquline van der Waals, zij overleed aan kanker in 1922)